Zg, 2008.

Cilj rada je formirati morfologiju koja može biti dobra pretpostavka za život na otvorenom. Iako je programom sugerirano formiranje svake pojedine zgrade na zasebnoj parceli – odabrano rješenje se bavi problemom na drugačiji način. Novoformirana prometnica zatvara zonu koja se može tretirati kao jedinstvena parcela, ali se ostvaruje vrijednost u novim javnim i polujavnim pješačkim prostorima među zgradama.
Za identitet presudni stambeni dio zgrade definiran je minimalnim oblikovnim sredstvima. Osim njihovog klinastog oblika, koji se odražava i na presjek, definirane su ponavljanjem 3 tipa otvora – francuskih prozora, balkona s kliznom stijenom i lođa na stanovima prizemlja i 3. kata. Kod ovih malobrojnih elemenata dinamika se postiže izmicanjem otvora na pročeljima. Istaknuti oblikovni element su balkoni zatvoreni jarko žuto – zelenom metalnom konstrukcijom – boxom koji sugerira pergolu/zavjesu/ mediteransku reinterpretaciju privatnog prostora koji zadire u javno. Konstrukcija ostavlja mogućnost dodatnog zatvaranja.